کلمه جو
صفحه اصلی

دوسیران

لغت نامه دهخدا

دوسیران. [ دُ] ( اِخ ) دهی است از دهستان نودان بخش کوهمر. واقع در 10 هزارگزی شمال نودان. 1219 تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین می شود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

دانشنامه عمومی

دوسیران، روستایی از توابع بخش کوهمره شهرستان کازرون در استان فارس ایران است. دوسیران، روستایی است از توابع شهرستان کازرون استان فارس. دارای اقلیم سرد و کوهستانی، ساکنین این روستا از نظر تاریخ دانان از نژاد آریایی می باشند و به دو دستهٔ کلی تقسیم می شوند ۱: دسته اول که بومی این منطقه بوده و از اقوام پارس تبارند. ۲: دسته دوم که مهاجر می باشند و علاوه بر روستای دوسیران در سایر مناطق کهمره سکنی گزیده اند و این قوم در واقع از جبل سماق شام (کردستان سوریه) وارد این منطقه شدند و از تبار قوم حاتی می باشند.
این روستا در دهستان کوهمره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۴۲۴ نفر (۵۹۱خانوار) بوده است.
بر اساس متون تاریخی، مردم دوسیران از دو گروه اصلی شکل گرفته است، گروه اول ساکنین اولیه این محل به همراه عبدالکریم سی سختی بودند، که نژاد آن ها به پارس می رسد و گروه دوم شحنه ها بودند، که نژاد آن ها به شاخه آریایی ساکن کردستان سوریه می رسد. آن ها در سال ۵۵۰ هجری قمری به همراه طوایف زیادی از جبل سماق شام به سرزمین اتابکان لر واقع در زاگرس مهاجرت می کنند، این افراد پس از درگیری های اتابکان لر با سایر گروه ها به این روستا آمده و ساکن می شوند. اشتر خوس نام محلی در شمال شرق دوسیران است که شحنه ها در آنجا چادر زدند و به مهاجرتشان پایان دادند.
دوسیران تغییر یافته واژه دوسَرون است که به دو سر کوه روستا (جنوبی و شمالی) اشاره دارد. این نام بعد از اینکه شحنه ها خودشان را دوست ایران نامیدند به دوسیران تغییر یافت.


کلمات دیگر: