اعتیاد عادت پیدا کردگی
خوگری
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
خوگری. [ گ َ ] ( حامص مرکب ) اعتیاد. عادت پیداکردگی. عادت یافتگی. ( یادداشت مؤلف ). || الفت. انس. الفت یافتگی. انس پیداکردگی. استیناس. ( یادداشت مؤلف ) : خوگری از عاشقی بتر بود. ( کلیله و دمنه ).
کلمات دیگر: