نی سوار

طفلی که مرکب از نی کند . بچه ای که به روی نی سواری می کند . بچه ای که به روی نی سواری می کند .

نی سوار. [ ن َ / ن ِ س َ ] ( ص مرکب ) طفلی که مرکب از نی کند. ( آنندراج ). بچه ای که به روی نی سواری می کند. ( ناظم الاطباء ) :
کس نی سوار دیدکه باشد مصاف دار
وز نی ستور دید که در ره غبار کرد.نرمی ز حد مبر که چو دندان مار ریخت
هر طفل نی سوار کند تازیانه اش.زهد خشک از خاطرم هرگز غباری برنداشت
مرکب نی بار شد بر نی سوار خویشتن.چون طفل نی سوار به میدان روزگار
در چشم خود سواره ولیکن پیاده ایم.