نیاط

دل . نیط . فواد . یا آنچه بدان چیزی آویزند . معلق هر چیزی .

نیاط. ( ع اِ ) دل. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نیط. ( از بحر الجواهر ). فؤاد. ( از بحر الجواهر ) ( اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || آنچه بدان چیزی آویزند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). معلق هر چیزی. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). گویند نیاطالقوس و القربة. ( از منتهی الارب ). جای آویختن کمان و مشک آب. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). عروة. ( متن اللغة ). || رگ دل.( مهذب الاسماء ). رگی از پشت که دل به وی آویخته است.( دهار ). رگی است کلفت و صلب که بدان دل در رگ وتین آویخته است. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رگی که از وتین به قلب متصل است و اگر پاره شود صاحبش می میرد. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). ج ، انوطة، انواط، نوط. || رگی است در پشت زیر دو تندی پشت. ( منتهی الارب ). رگ مستبطن صلب در زیر پشت . ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ). و آن را عرق النائط گویند. ( از متن اللغة ). رجوع به نائط شود. ج ، انواطة، نوط. || بیابان دورکشنده و دوری راه دشت گویا آویخته است به دشت دیگر. ( منتهی الارب ). دشت و بیابانی که راه وی دور باشد که گویا به دشت دیگری پیوسته است. ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) . || ج ِ نوط. رجوع به نَوط شود. || ( مص )آویختن و معلق کردن چیزی را. نَوط. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). و رجوع به نَوط شود. || ( اِخ ) دو ستاره است که در میان آنها قلب عقرب واقع است. ( از منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ).