بته نی
نی بن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نی بن. [ ن َ / ن ِ ب ُ ] ( اِ مرکب ) بته نی :
زآن کهن چاه نی بنی بررست
شد قوی نی بن و برآمد چست.
کز همه نی بنی نخیزد قند.
زآن کهن چاه نی بنی بررست
شد قوی نی بن و برآمد چست.
سنائی.
ای دل از هرکسی مجوی وفاکز همه نی بنی نخیزد قند.
خاقانی.
کلمات دیگر: