نیکو منظری . زیبائی . نیکو دیداری . نکو منظر بودن .
نکو منظری
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نکومنظری. [ ن ِ م َ ظَ ] ( حامص مرکب ) نیکومنظری. زیبائی. نیکودیداری. نکومنظر بودن :
دو پاکیزه پیکر چو حور و پری
چو خورشید و ماه از نکومنظری.
دو پاکیزه پیکر چو حور و پری
چو خورشید و ماه از نکومنظری.
سعدی.
کلمات دیگر: