مقاری

فرهنگ فارسی

سرهای پشته

لغت نامه دهخدا

مقاری ٔ. [ م ُ رِءْ ] (ع ص ) سبق گوینده ٔ یک روز در میان . (ناظم الاطباء). و رجوع به مقاراءة شود.

مقاری . [ م َ ] (ع اِ) (از «ق ر و») سرهای پشته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مقاری.[ م َ ] ( ع اِ ) ( از «ق ر ی » ) ج ِ مِقری ̍ و مِقراة. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مقری و مقراةشود. || دیگها. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). دیگها، و در قاموس :قبور، و این تصحیف «قدور» است. ( از محیط المحیط ).

مقاری. [ م َ ] ( ع اِ ) ( از «ق ر و» ) سرهای پشته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

مقاری ٔ. [ م ُ رِءْ ] ( ع ص ) سبق گوینده یک روز در میان. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مقاراءة شود.

مقاری .[ م َ ] (ع اِ) (از «ق ر ی ») ج ِ مِقری ̍ و مِقراة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به مقری و مقراةشود. || دیگها. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). دیگها، و در قاموس :قبور، و این تصحیف «قدور» است . (از محیط المحیط).

کلمات دیگر: