غالب و مغلوب یا مهتر
مقارع
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مقارع. [ م ُ رِ ] ( ع ص ، اِ ) غالب و مغلوب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ). || مهتر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سید. ( محیط المحیط ). || خصم و حریف. ( ناظم الاطباء ).
مقارع. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِقرَعه. ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به مقرعة شود.
مقارع. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِقرَعه. ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به مقرعة شود.
مقارع . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مِقرَعه . (دهار) (ناظم الاطباء). رجوع به مقرعة شود.
مقارع . [ م ُ رِ ] (ع ص ، اِ) غالب و مغلوب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط). || مهتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سید. (محیط المحیط). || خصم و حریف . (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: