فرهنگ فارسی

<div class="boxBd">اعتصام کردن. [ اِ ت ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) با استواری و استحکام گرفتن. ( ناظم الاطباء ) : <br>در دین چو اعتصام بحبل المتین کنند<br>آن به که مطلع سخن از رکن دین کنند.<div class="au">انوری ( از آنندراج ).</div>آن ریسمان فروش که از آسمان سروش <br>کردی بریسمان اشاراتش اعتصام.<div class="au">خاقانی.</div>فضل خدای حبل متین است شاه را<br>هر جا که شد بحبل متین اعتصام کرد.<div class="au">واله هروی ( از آنندراج ).</div></div>

اعتصام کردن. [ اِ ت ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) با استواری و استحکام گرفتن. ( ناظم الاطباء ) : در دین چو اعتصام بحبل المتین کنند آن به که مطلع سخن از رکن دین کنند. انوری ( از آنندراج ). آن ریسمان فروش که از آسمان سروش کردی بریسمان اشاراتش اعتصام. خاقانی. فضل خدای حبل متین است شاه را هر جا که شد بحبل متین

اعتصام کردن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا