آنکه مهره سازد
مهره گر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مهره گر. [ م ُ رَ / رِ گ َ ] ( ص مرکب ) آن که مهره سازد. ( از آنندراج ) :
چو باشد مهره گر را کار با پشم
به یاقوت و زمرد کی نهد چشم.
چو باشد مهره گر را کار با پشم
به یاقوت و زمرد کی نهد چشم.
امیرخسرو.
کلمات دیگر: