اوابی . [ اَ وْ وا ] (حامص ) نیک توبه کردن . توبه ٔ نیکو و پشیمانی از گناه : به در بی نیاز نتوان رفت جز بمستغفری و اوابی .سعدی .
اوابی. [ اَ وْ وا ] ( حامص ) نیک توبه کردن. توبه نیکو و پشیمانی از گناه : به در بی نیاز نتوان رفت جز بمستغفری و اوابی.سعدی.اوابی. [ اَوْ وا ] ( اِخ ) ابونصر. رجوع به ابونصر اوابی شود.