کلمه جو
صفحه اصلی

اوابی

لغت نامه دهخدا

اوابی . [ اَ وْ وا ] (حامص ) نیک توبه کردن . توبه ٔ نیکو و پشیمانی از گناه :
به در بی نیاز نتوان رفت
جز بمستغفری و اوابی .

سعدی .



اوابی . [ اَوْ وا ] (اِخ ) ابونصر. رجوع به ابونصر اوابی شود.


اوابی. [ اَ وْ وا ] ( حامص ) نیک توبه کردن. توبه نیکو و پشیمانی از گناه :
به در بی نیاز نتوان رفت
جز بمستغفری و اوابی.
سعدی.

اوابی. [ اَوْ وا ] ( اِخ ) ابونصر. رجوع به ابونصر اوابی شود.


کلمات دیگر: