کلمه جو
صفحه اصلی

اهویه

لغت نامه دهخدا

( اهویة ) اهویة. [ اَ هَْ وِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ هوا. چنانکه اغذیه و ادویه جمع غذا و دوا. ( آنندراج )( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسماء ) ( از ناظم الاطباء ) : بر یکدیگر حسد بردند و اهویه ٔمختلفه در میان ایشان پیدا شد. ( تاریخ قم ص 241 ). رجوع به هوا شود.

اهویة. [ اُ وی ی َ ] ( ع اِ ) میان آسمان و زمین. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). || مغاکی. گودی. ( منتهی الارب ).

اهویة. [ اَ هَْ وِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ هوا. چنانکه اغذیه و ادویه جمع غذا و دوا. (آنندراج )(غیاث اللغات ) (مهذب الاسماء) (از ناظم الاطباء) : بر یکدیگر حسد بردند و اهویه ٔمختلفه در میان ایشان پیدا شد. (تاریخ قم ص 241). رجوع به هوا شود.


اهویة. [ اُ وی ی َ ] (ع اِ) میان آسمان و زمین . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). || مغاکی . گودی . (منتهی الارب ).



کلمات دیگر: