( آوارین ) نام محلی در حد غربی ایران نزدیک کوه کلاعه
اوارین
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( آوارین ) آوارین. ( اِخ ) نام محلّی در حدّ غربی ایران ، نزدیک کوه کلاعه بساحل سیروان.
اوارین. [ اَ ] ( اِ ) زشت و بد. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( برهان ). ضد پرارین خوب و نیکو. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ) ( از هفت قلزم ).
اوارین. [ اَ ] ( اِ ) زشت و بد. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( برهان ). ضد پرارین خوب و نیکو. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ) ( از هفت قلزم ).
اوارین . [ اَ ] (اِ) زشت و بد. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (برهان ). ضد پرارین خوب و نیکو. (برهان ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (از هفت قلزم ).
کلمات دیگر: