هفت خواهران نفتی، (به انگلیسی: Seven Sisters) یک اصطلاح ابداع شده در دهه ۱۹۵۰ میلادی، توسط بازرگان ایتالیایی؛ سر انریکو ماتائی، که بعدها در راس شرکت نفتی انی قرار گرفت، بود. وی از این اصطلاح، برای توصیف ۷ شرکت نفتی، که «کنسرسیوم نفت ایران» را تشکیل می دادند، استفاده نمود. این کارتل، از اواسط دهه ۱۹۴۰ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، صنعت نفت جهان را، تحت سلطه خود داشت.
شرکت نفت ایران و انگلیس (در حال حاضر بی پی)
گلف اویل
استاندارد اویل کالیفرنیا
تکزاکو (در حال حاضر شورون)
رویال داچ شل
استاندارد اویل نیوجرسی (اسو)
استاندارد اویل نیویورک (بعدها موبیل و در حال حاضر اکسون موبیل)
گروه هفت خواهران نفتی، از شرکت های زیر تشکیل شده بود:
قبل از بحران نفتی سال ۱۹۷۳ اعضای هفت خواهران، کنترل بیش از ۸۵٪ درصد از ذخایر نفت جهان را، در اختیار داشتند، اما در دهه های اخیر، تسلط این شرکت ها و جانشینان آنان، در نتیجه نفوذ کارتل اوپک و نیز افزایش نقش شرکت های نفتی دولتی، در بازار اقتصادهای در حال ظهور، کاهش یافت.
در سال ۱۹۵۱ صنعت نفت ایران ملی اعلام شد. نفت ایران که تا پیش از آن، در انحصار کامل شرکت نفت ایران و انگلیس (در حال حاضر بی پی) بود، پس از آن، نفت ایران در بازار بین المللی، تحریم شد. در تلاش برای انتقال دوباره نفت تولیدی ایران، به بازارهای بین المللی، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، پیشنهاد ایجاد یک کنسرسیوم از شرکت های بزرگ نفتی را نمود. سپس «کنسرسیوم نفت ایران»، توسط شرکت های زیر تشکیل شد:
شرکت نفت ایران و انگلیس (در حال حاضر بی پی)
گلف اویل
استاندارد اویل کالیفرنیا
تکزاکو (در حال حاضر شورون)
رویال داچ شل
استاندارد اویل نیوجرسی (اسو)
استاندارد اویل نیویورک (بعدها موبیل و در حال حاضر اکسون موبیل)
گروه هفت خواهران نفتی، از شرکت های زیر تشکیل شده بود:
قبل از بحران نفتی سال ۱۹۷۳ اعضای هفت خواهران، کنترل بیش از ۸۵٪ درصد از ذخایر نفت جهان را، در اختیار داشتند، اما در دهه های اخیر، تسلط این شرکت ها و جانشینان آنان، در نتیجه نفوذ کارتل اوپک و نیز افزایش نقش شرکت های نفتی دولتی، در بازار اقتصادهای در حال ظهور، کاهش یافت.
در سال ۱۹۵۱ صنعت نفت ایران ملی اعلام شد. نفت ایران که تا پیش از آن، در انحصار کامل شرکت نفت ایران و انگلیس (در حال حاضر بی پی) بود، پس از آن، نفت ایران در بازار بین المللی، تحریم شد. در تلاش برای انتقال دوباره نفت تولیدی ایران، به بازارهای بین المللی، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، پیشنهاد ایجاد یک کنسرسیوم از شرکت های بزرگ نفتی را نمود. سپس «کنسرسیوم نفت ایران»، توسط شرکت های زیر تشکیل شد:
wiki: هفت خواهران نفتی