زنان در دوران هخامنشیان

در دوران هخامنشیان مرد و زن در کنار یکدیگر کار می کرده اند، از حقوقی برابر برخوردار بوده اند و گاه حتی کارهای سخت تر را به عهده داشته اند. پیشهٔ بیشتر زنان لوح های تخت جمشید دوخت و دوز و خیاطی بوده است. کاری بسیار متنوع، شامل دوخت لباس های کاملاً ساده یا لباس های پر زرق و برق که پس از دوخت، هنرمندانه سوزن کاری می شده است. امکانات آموزش های هنری و مهارت های حرفه ای، برای زن و مرد یکسان و حقوق آنان برابر بوده است.
از زبان داریوش (کتاب)
هایدماری کخ
پلوتارک (تمیستوکلس بند ۲۶) می نویسد مردان ایرانی بسیار حسود بوده اند و همواره زنانشان را پشت بست و کلون نگه می داشته اند. مثلاً : .mw-parser-output blockquote.templatequote{margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite{line-height:1em;text-align:right;padding-right:2em;margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite cite{font-size:85%}
اغلب بربرها، مخصوصا ایرانی ها، دربارهٔ زنانشان طبعی بسیار حسود دارند. مردهای ایرانی نه تنها به شدت مواظب هستند تا چشم بیگانه ای به زنانشان نیفتد، بلکه درباره زنان خریداری شده و بردهٔ خود نیز به شدت پای بند حراست اند. زن ها در خانه ها پشت بست و کلون زندگی می کنند وبه هنگام سفر در حصار چادر ارابه قرار دارند.
در میان نقش برجسته های بازمانده از آن دوران، تصویر هیچ زنی مشاهده نمی شود.