زنان در جنگ الجزایر (عربی: دور النساء فی الحرب الجزائریة) طی سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ دارای مسئولیت های مختلفی بوده اند. اکثر زنان مسلمان که نقش فعالی در این زمینه داشته اند در جبهه آزادیبخش الجزایر بوده اند. فرانسویان نیز اقدام به بکارگیری زنان مسلمان در فعالیت های جنگی کردند ولی فعالیت های آن ها به گستردگی و کیفیت مأموریت هایی که زنان الجزایری انجام می دادند نبود. بر اساس آمار ثبت شده، تعداد زنان شرکت کننده در جنگ استقلال الجزایر به ۱۱۰۰۰ تن می رسیده است، البته آمار واقعی ممکن است خیلی بیشتر از این بوده باشد.زنان شرکت کننده در این جنگ دو دسته بودند، زنان تحصیل کرده و با سواد که حدود ۲۰ درصد را تشکیل می دادند و زنان کم سواد و روستایی که سواد کاملی در زمینه خواندن و نوشتن نداشتند و این دسته حدود ۸۰ درصد بقیه را تشکیل می دهند. زنان دسته دوم در همان مناطقی که سکونت داشتند برای جبهه آزادیبخش عملیات می کردند.
زن در اسلام
زنان در جریان انقلاب در مناطق مختلفی عملیات می کردند. مریدیت تورچان می گوید «زنان رزمنده در اشکال مختلف از قبیل جاسوس، گدا، پرستار و سر آشپز بصورتی فعال عمل می کردند»ژرارد دیگروت اضافه می کند «زنان در زمینه های جابجایی، ارتباطات و امور پشتیبانی به مردان رزمنده کمک می کردند».هر چند زنان هم در فعالیت های عملیاتی و هم در فعالیت های پشت جبهه شرکت داشتند ولی اکثر فعالیت های آن ها در زمینه های غیر عملیاتی بود. این زنان غالباً زنان ساکن مناطق روستایی و علفزارها بودند، هر چند که کم بودن میزان شرکت آن ها در عملیات ها بمعنای کم کردن از میزان اهمیت فعالیت های آن ها نیست.
علیرغم این واقعیت که زنان شرکت کننده در عملیات ها کمتر از ۷۰ درصد یعنی حدود ۲ درصد از کل زنان شرکت کننده در بخش نظامی جبهه آزادیبخش الجزایر بودند ولی این عملیات به ویژه مواردی که در سال ۱۹۵۷ در پایتخت صورت گرفت مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت. علت این توجه این بود که زنانی همچون جمیله بوحرید و برخی زنان رزمنده دیگر نیز در بین این قبیل زنان که در فعالیت های عملیاتی علیه فرانسوی های در پایتخت الجزایر شرکت می کردند وجود داشتند و هنگامی که این زنان به ویژه جمیله بوحرید دستگیر شدند از حمایت بین المللی گسترده ای برخوردار بودند. دلیل دیگر این بود که تأثیر این فعالیت ها بخصوص این که بدست زنان صورت می گرفت بسیار حیاتی تر از تأمین غذا و دارو برای جبهه آزادیبخش ملی بود.
علاوه بر مأموریت های پشتیبانی، زنان از امکانات خاصی برخوردار بودند که به آن ها امکان اقدام به مأموریت های مخفی که برای مردان مشکل بود را می داد. هر چند که این زنان از این امکانات در تمامی مناطق شهری و روستایی استفاده می کردند ولی تمرکز فعالیت هایی که زنان می توانستند بکنند بیشتر در مناطق شهری بود که بهترین مثال آن هم نبردها در پایتخت الجزایر بود. در حالی که مردان بخاطر احتمال دستگیری توسط فرانسوی ها عمدتاً مخفیانه عمل می کردند، این زنان قادر بودند به صورت علنی به هر جایی تردد داشته و الزامات نبرد را جابجا کنند. این زنان در تردداتشان یا از حجاب یا از پوشش فرانسوی برای عادی سازی استفاده می کردند. یکی از اتهاماتی که به زنان رزمنده از جمله جمیله بوحرید زده می شد این بود که علاوه بر این که بدستور رهبران جبهه آزادیبخش ملی اقدام به عملیات کرده اند، پوششان را نیز تغییر داده اند.
زن در اسلام
زنان در جریان انقلاب در مناطق مختلفی عملیات می کردند. مریدیت تورچان می گوید «زنان رزمنده در اشکال مختلف از قبیل جاسوس، گدا، پرستار و سر آشپز بصورتی فعال عمل می کردند»ژرارد دیگروت اضافه می کند «زنان در زمینه های جابجایی، ارتباطات و امور پشتیبانی به مردان رزمنده کمک می کردند».هر چند زنان هم در فعالیت های عملیاتی و هم در فعالیت های پشت جبهه شرکت داشتند ولی اکثر فعالیت های آن ها در زمینه های غیر عملیاتی بود. این زنان غالباً زنان ساکن مناطق روستایی و علفزارها بودند، هر چند که کم بودن میزان شرکت آن ها در عملیات ها بمعنای کم کردن از میزان اهمیت فعالیت های آن ها نیست.
علیرغم این واقعیت که زنان شرکت کننده در عملیات ها کمتر از ۷۰ درصد یعنی حدود ۲ درصد از کل زنان شرکت کننده در بخش نظامی جبهه آزادیبخش الجزایر بودند ولی این عملیات به ویژه مواردی که در سال ۱۹۵۷ در پایتخت صورت گرفت مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت. علت این توجه این بود که زنانی همچون جمیله بوحرید و برخی زنان رزمنده دیگر نیز در بین این قبیل زنان که در فعالیت های عملیاتی علیه فرانسوی های در پایتخت الجزایر شرکت می کردند وجود داشتند و هنگامی که این زنان به ویژه جمیله بوحرید دستگیر شدند از حمایت بین المللی گسترده ای برخوردار بودند. دلیل دیگر این بود که تأثیر این فعالیت ها بخصوص این که بدست زنان صورت می گرفت بسیار حیاتی تر از تأمین غذا و دارو برای جبهه آزادیبخش ملی بود.
علاوه بر مأموریت های پشتیبانی، زنان از امکانات خاصی برخوردار بودند که به آن ها امکان اقدام به مأموریت های مخفی که برای مردان مشکل بود را می داد. هر چند که این زنان از این امکانات در تمامی مناطق شهری و روستایی استفاده می کردند ولی تمرکز فعالیت هایی که زنان می توانستند بکنند بیشتر در مناطق شهری بود که بهترین مثال آن هم نبردها در پایتخت الجزایر بود. در حالی که مردان بخاطر احتمال دستگیری توسط فرانسوی ها عمدتاً مخفیانه عمل می کردند، این زنان قادر بودند به صورت علنی به هر جایی تردد داشته و الزامات نبرد را جابجا کنند. این زنان در تردداتشان یا از حجاب یا از پوشش فرانسوی برای عادی سازی استفاده می کردند. یکی از اتهاماتی که به زنان رزمنده از جمله جمیله بوحرید زده می شد این بود که علاوه بر این که بدستور رهبران جبهه آزادیبخش ملی اقدام به عملیات کرده اند، پوششان را نیز تغییر داده اند.
wiki: زنان در جنگ الجزایر