زن در یهودیت

برخی محققین نقش زنان را در روایات تنخ یهودی کم رنگ دانسته اند؛ استانسون کتاب مقدس را کتابی سرتاسر مردانه دانست. البته در بین اسرائیلیان شکلی از مادرسالاری وجود داشته است، که نشان دهنده موقعیت زن در خانواده های اسرائیلی است. ساره همسر ابراهیم، راحیل و لیه همسران یعقوب، صفورا همسر و میریام خواهر موسیو استر همسر خشایارشا، مهم ترین زنان عهد عتیق هستند. بنا بر روایت تورات، زن از دنده مرد آفریده شده است، و در باغ عدن حوا بود که آدم را به خوردن از میوه ممنوعه اغوا کرد؛ و به جزای این گناه شوهرش تا ابد بر وی مستولی شد. در بین اسباط یهود، تنها زنی که به داوری رسید، دبوره بوده است؛ که بر اساس هاگادا و متون میدراش، به وی وحی نمی شده است و پیامبری نداشته است. بر اساس هاگادا، تنها زنی که خدا با او سخن گفته، ساره بوده است. در عهد عتیق، تنها بخشی که به جای پسران اسرائیل، دختران اسرائیل به کار رفته است، اشعیا دختران صهیون را برای تکبر و خودآرایی سرزنش می کند.
فمینیسم یهودی
زن در بین عشایر بنی اسرائیل، خرید و فروش می شده است؛ در تورات، پدر در برابر دریافت حق پدری، که بهای دختر باکره نامیده می شد، دختر خود را به شوهر می فروخت و هنگامی که این معامله انجام می گرفت و دختر نامزد می شد، مورد تملک مرد قرار می گرفت. مرد اجازه داشت هر اندازه که دارایی اش به او اجازه می دهد، زن اختیار کند یا از بازار، کنیز و هم خوابه خریداری نماید.
هر چند بیرون کردن زن که در حکم طلاق بود، برای مرد بسیار ساده انجام می گرفت، جدایی زن از مرد تنها در صورتی امکان داشت که مرد به آن رضایت دهد.
در کتاب تورات، مردی که زن خود را مورد گمان قرار می دهد، می بایست به کاهن نیاز پرداخته و کاهن با تشریفات خاصی زن را مورد لعنت و نفرین قرار دهد و آب مخصوص تکفیر را به او بخوراند تا اگر مرتکب گناهی شده که کسی شاهد آن نبوده است، آب لعنت وارد احشای او شده، ران او شاقط و شکمش منتفخ گردد.