زن بی وفاست

«زن بی وفاست» (به ایتالیایی: La donna è mobile)، آوازی است که شخصیتِ دوک مانتوآ در آغاز صحنهٔ سوم اپرای ریگولتو (۱۸۵۱ میلادی) اثر جوزپه وردی اجرا می کند. ریگولتو، دخترش را که عاشق دوک شده است به خانهٔ دوک می برد تا از کوچه صدای آواز او را بشنود که آوازی را در بی وفایی و بی ثابتی زن ها سر داده است. او همچنین متوجه می شود که دوک، با همان عباراتی که به او پیشنهاد ازدواج داده به زنی دیگر نیز قول ازدواج می دهد.
اونا فورتیوا لاگریما - آوازی است که در پرده دوم از صحنه هشتم اپرای ایتالیایی کیمیای عشق نوشته گائتانو دونیزتی آمده است و اجرای انریکو کاروسو از آن مشهور است.
یکی از اجراهای مشهور آن با صدای انریکو کاروسو در سال ۱۹۰۸ میلادی اجرا شده است.
برگردان فارسی متن ترانه:
زن بی وفاست.همچون پَری در باد،صدایش تغییر می کندو افکارش