زنان در قطر زنانی هستند که در قطر زندگی می کنند یا اهل آن کشور هستند. سیاست های قطر در مورد حقوق زنان تحت تأثیر تفسیر وهابیت از اسلام قرار دارد. زنان و مردان به صورت همزمان سال ۱۹۹۹ از حق رأی دادن در انتخابات برخوردار شدند. میزان مشارکت زنان قطری در نیروی کار بالاتر از میانگین جهانی و در میان بالاترین ها در جهان عرب است که عمدتاً به دلیل افزایش تعداد زنان قطری است که تحصیلات دانشگاهی دارند.
Who's Who in Qatar 2008 (PDF). Sydney, Australia: Asia Pacific Infoserv. March 2008. ISBN 978-1-921492-08-2.
اختلاط بین دو جنس زن و مرد محدود است و کلا از زنان قطری انتظار می رود که در انظار عمومی لباس های سنتی که معمولاً شامل عبایه و شیله می شود بپوشند، که هر دوی این لباس ها بخشی از ظاهر آن ها را پنهان می کند. موزه المالکی، روانشناس، ادعا می کند که جداسازی جنسیتی بیشتر ناشی از عوامل فرهنگی است تا عوامل مذهبی.
پیش از شکل گیری جامعه شهری، قطر به عنوان مرتع توسط قبایل چادرنشین نجد و احساء که از عربستان می آمدند مورد استفاده قرار می گرفت. در جامعه بدوی، زنان مسئول خرید و فروش کالا از طرف قبیله خود بودند. وقتی مردان قبیله برای صید مروارید یا بازرگانی خانواده خود را برای مدت طولانی ترک می کردند، زنان اغلب مجبور بودند در مقام تصمیم گیری در قبیله خود قرار بگیرند. آن ها در منزل خود در چادر یا خانه از مردان جدا می شدند. آموزش و پرورش بی اهمیت تلقی می شد و اکثر زنان در آداب سنن بدوی به ندرت به آن دسترسی داشتند. از سوی دیگر، به کودکان شهری تا سن ده سالگی قرآن آموزش داده می شد و پس از آن خانواده برایشان جشن پایان (الخاتمه) برای پایان حفظ قرآن می گرفتند.
پس از آغاز حفاری های نفتی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و بهره مندی از مواهب اقتصادی آن، تعداد بیشتری از زنان به آموزش دسترسی پیدا کردند. هدایت سلطان السالم روزنامه نگار کویتی دربارهٔ نقش زنان قطری در سال ۱۹۶۸نوشت:
Who's Who in Qatar 2008 (PDF). Sydney, Australia: Asia Pacific Infoserv. March 2008. ISBN 978-1-921492-08-2.
اختلاط بین دو جنس زن و مرد محدود است و کلا از زنان قطری انتظار می رود که در انظار عمومی لباس های سنتی که معمولاً شامل عبایه و شیله می شود بپوشند، که هر دوی این لباس ها بخشی از ظاهر آن ها را پنهان می کند. موزه المالکی، روانشناس، ادعا می کند که جداسازی جنسیتی بیشتر ناشی از عوامل فرهنگی است تا عوامل مذهبی.
پیش از شکل گیری جامعه شهری، قطر به عنوان مرتع توسط قبایل چادرنشین نجد و احساء که از عربستان می آمدند مورد استفاده قرار می گرفت. در جامعه بدوی، زنان مسئول خرید و فروش کالا از طرف قبیله خود بودند. وقتی مردان قبیله برای صید مروارید یا بازرگانی خانواده خود را برای مدت طولانی ترک می کردند، زنان اغلب مجبور بودند در مقام تصمیم گیری در قبیله خود قرار بگیرند. آن ها در منزل خود در چادر یا خانه از مردان جدا می شدند. آموزش و پرورش بی اهمیت تلقی می شد و اکثر زنان در آداب سنن بدوی به ندرت به آن دسترسی داشتند. از سوی دیگر، به کودکان شهری تا سن ده سالگی قرآن آموزش داده می شد و پس از آن خانواده برایشان جشن پایان (الخاتمه) برای پایان حفظ قرآن می گرفتند.
پس از آغاز حفاری های نفتی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و بهره مندی از مواهب اقتصادی آن، تعداد بیشتری از زنان به آموزش دسترسی پیدا کردند. هدایت سلطان السالم روزنامه نگار کویتی دربارهٔ نقش زنان قطری در سال ۱۹۶۸نوشت:
wiki: زنان در قطر