( تیغ آرای ) در صفات دست ماهر و چابک در شمشیر زدن
تیغ ارای
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( تیغآرای ) تیغآرای. ( نف مرکب ) در صفات دست. ( آنندراج ). ماهر و چابک در شمشیر زدن :
بار سر کردی ز گردن دور دشمن را به تیغ
بار گردن گشت اکنون دست تیغآرای من.
بار سر کردی ز گردن دور دشمن را به تیغ
بار گردن گشت اکنون دست تیغآرای من.
علی خراسانی ( از آنندراج )
کلمات دیگر: