که تشخیص نیک و بد تواند داد
مصالح شناس
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مصالح شناس. [ م َ ل ِ ش ِ ] ( نف مرکب ) که تشخیص نیک و بد تواند داد. که خیر و صلاح تواند تمیز و تشخیص کرد :
با پدرزن نمود قصه خویش
کای مصالح شناس خیراندیش.
با پدرزن نمود قصه خویش
کای مصالح شناس خیراندیش.
سعدی.
کلمات دیگر: