حسن و جمال و آرایش گرفتن
زیب گرفتن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
زیب گرفتن. [ گ ِ رِ ت َ] ( مص مرکب ) حسن و جمال و آرایش یافتن :
وین خاک خشک زشت ، بدو گیرد
چندین هزار زینت و زیب و فر.
وین خاک خشک زشت ، بدو گیرد
چندین هزار زینت و زیب و فر.
ناصرخسرو.
کلمات دیگر: