خوشخو کسیکه دارای طبیعت و خوی خوش باشد .
زیبا خو
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
زیباخو. ( ص مرکب ) خوشخو. ( آنندراج ). کسی که دارای طبیعت و خوی خوش باشد. ( ناظم الاطباء ) :
هر آنچه بر سر آزادگان رود، زیباست
علی الخصوص که از دست یار زیباخو.
هر آنچه بر سر آزادگان رود، زیباست
علی الخصوص که از دست یار زیباخو.
سعدی.
کلمات دیگر: