رفلکس حلقی (به انگلیسی: Pharyngeal reflex) یا رفلکس گگ یا اسپاسم حنجره یک واکنش غیرارادی انقباضی در انتهای دهان است که در نتیجه تحریک یا لمس انتهای زبان، سقف دهان، اطراف لوزه ها یا زبان کوچک رخ می دهد. این رفلکس به همراه رفلکس بلع از ورود اجسام خارجی به داخل حلق جزء در مواردی که فرد در حال بلع است جلوگیری می کنند و فرد را از خفگی مصون می دارند.
قوس رفلکس مجموعه ای از مراحل فیزیولوژیکی بسیار سریع و به شکل مرحله ای است تا سبب ایجاد یک واکنش برای حفاظت و بقای بیشتر جاندار شوند. به طور معمول گیرنده های حسی محرک عصبی را از محیط اطراف دریافت می کنند، در این مورد یک محرک به انتهای دهان رسیده و موجب تحریک اعصاب انتهای دهان می شوند، در نهایت پیامی توسط اعصاب آوران به دستگاه عصبی مرکزی ارسال می شود. دستگاه عصبی مرکزی پیام را دریافت کرده و پاسخ مناسب را از طریق اعصاب وابران به سلول های عملگر واقع در همان ناحیه ارسال می کند تا پاسخ مناسب صورت گیرد.
قوس رفلکس مجموعه ای از مراحل فیزیولوژیکی بسیار سریع و به شکل مرحله ای است تا سبب ایجاد یک واکنش برای حفاظت و بقای بیشتر جاندار شوند. به طور معمول گیرنده های حسی محرک عصبی را از محیط اطراف دریافت می کنند، در این مورد یک محرک به انتهای دهان رسیده و موجب تحریک اعصاب انتهای دهان می شوند، در نهایت پیامی توسط اعصاب آوران به دستگاه عصبی مرکزی ارسال می شود. دستگاه عصبی مرکزی پیام را دریافت کرده و پاسخ مناسب را از طریق اعصاب وابران به سلول های عملگر واقع در همان ناحیه ارسال می کند تا پاسخ مناسب صورت گیرد.
wiki: رفلکس حلقی