شوکان

شوکان . [ ش َ ] (اِخ ) جایگاهی است در شعر امروءالقیس . (از معجم البلدان ).

شوکان . [ ش َ ] (اِخ ) شهرکی است از ناحیه ٔ خابران بین سرخس و ابیورد. (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ). شهری است میان سرخس و ابیورد، از آن شهر است عتیق بن محمدبن عبیس شوکانی و برادر او ابوالعلاء عبیس بن محمد شوکانی . (منتهی الارب ).

شوکان . [ ش َ ] (اِخ ) قریه ای است در یمن از ناحیه ٔ ذمار. (از معجم البلدان ).

شوکان . [ ش َ ] (اِخ ) موضعی است به بحرین . (منتهی الارب ).