<div class="boxBd">شکاست. [ ش ِ س َ ] ( از ع ، اِمص )شکاسة. بدخویی. درشتخویی. ( یادداشت مؤلف ) : پادشاهی بود گوهر نفس او از شراست مطبوع و پناه خلق او بر شکاست موضوع. ( المضاف الی بدایع الازمان ).<br><hr>شکاسة. [ ش َ س َ ] ( ع مص ) دشوارخوی گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). بدخوی و دشوارخوی گردیدن. ( ناظم الاطباء ). بدخو شدن. ( المصادر زوزنی ). صعب خو شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به شکاست شود.</div>

شکاست. [ ش ِ س َ ] ( از ع ، اِمص )شکاسة. بدخویی. درشتخویی. ( یادداشت مؤلف ) : پادشاهی بود گوهر نفس او از شراست مطبوع و پناه خلق او بر شکاست موضوع. ( المضاف الی بدایع الازمان ). شکاسة. [ ش َ س َ ] ( ع مص ) دشوارخوی گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). بدخوی و دشوارخوی گردیدن. ( ن

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">شکاست .</span> [ ش ِ س َ ] (از ع ، اِمص )شکاسة. بدخویی . درشتخویی . (یادداشت مؤلف ) <span class=""hl"">:</span> پادشاهی بود گوهر نفس او از شراست مطبوع و پناه خلق او بر شکاست موضوع . (المضاف الی بدایع الازمان ).<br></p>

شکاست . [ ش ِ س َ ] (از ع ، اِمص )شکاسة. بدخویی . درشتخویی . (یادداشت مؤلف ) : پادشاهی بود گوهر نفس او از شراست مطبوع و پناه خلق او بر شکاست موضوع . (المضاف الی بدایع الازمان ).