صفحه اصلی
ارتاء
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
ارتاء. [ اِ ] ( ع مص ) خندیدن : اَرتَاء الرجل ؛ ضحک فی فتور. ( تاج العروس ).
کلمات دیگر:
