تغاجارنویان. [ ت ُ ] ( اِخ ) تغاجار. طغاجار. رجوع به طغاجار شود.
تغاجار نویان
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
تغاجارنویان یا تغاچرنویان (به انگلیسی: Tokuchar) همسر چهارمین دختر چنگیزخان بود. در شورش مردم نیشابور علیه مغولان و محاصرهٔ این شهر تغاجارنویان سرداری لشکر مغول را برعهده داشت و توسط تیراندازان نیشابوری کشته شد. در بهار سال ۶۱۸ هجری ۱۲۲۱ میلادی بعد از شکست دفاع مردم شهر نیشابور قتل عامی بزرگ در شهر درگرفت و پس از قتل عام دختر چنگیزخان که زن بزرگ تغاچرنویان بود با همراهانش به خرابه های نیشابور رسید آنها به هر موجود زنده ای که می یافتند، می کشتند. در این باره آمده است:
فرماندهان سپاه مغول در حمله به ایران
و به کینه تغاجار فرمان شده بود تا شهر را از خرابی چنان کنند که در آنجا زراعت توان کرد و تا سگ و گربه آن را به قصاص زنده نگذارند و دختر چنگیزخان که خاتون تغاجار بود با خیل خویش در شهر آمد و هر کس که باقی مانده بود، تمامت را بکشتند، مگر ۴۰۰ صد نفر را که به اسم پیشه وری بیرون آوردند و به ترکستان بردند و اکنون از بقایای ایشان فرزندان هستند و سرهای کشتگان را از تن جدا کردند و مجلس به نهادند، مردان را جدا و زنان و کودکان را جدا
فرماندهان سپاه مغول در حمله به ایران
و به کینه تغاجار فرمان شده بود تا شهر را از خرابی چنان کنند که در آنجا زراعت توان کرد و تا سگ و گربه آن را به قصاص زنده نگذارند و دختر چنگیزخان که خاتون تغاجار بود با خیل خویش در شهر آمد و هر کس که باقی مانده بود، تمامت را بکشتند، مگر ۴۰۰ صد نفر را که به اسم پیشه وری بیرون آوردند و به ترکستان بردند و اکنون از بقایای ایشان فرزندان هستند و سرهای کشتگان را از تن جدا کردند و مجلس به نهادند، مردان را جدا و زنان و کودکان را جدا
wiki: تغاجار نویان
کلمات دیگر: