نگون امدن

( نگون آمدن ) نگون شدن .

( نگون آمدن ) نگون آمدن. [ ن ِ م َ دَ ] ( مص مرکب ) نگون شدن. رجوع به نگون و نگون شدن شود :
همه سنگ مرجان شد و خاک خون
بسی سروران را سر آمد نگون.- نگون اندرآمدن ؛ به خاک افتادن. با سر به زمین افتادن. به سر فرودافتادن :
نگون اندرآمد شماسای گُرد
بیفتاد بر جای و در دم بمرد.روان گشته از روی او جوی خون
زمان تا زمان اندرآمد نگون.به تیر و به نیزه بشد خسته شاه
نگون اندرآمد زپشت سیاه.