<div class="boxBd">نگین نگین. [ ن ِ ن ِ ] ( ق مرکب ) قطعه قطعه. ( آنندراج ). لخته لخته. قطره قطره چون قطعات کوچک لعل که بر انگشتری نصب کنند. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه از قطرات اشک خونین : <br>زآن خاتم سهیل نشان بین که بر زمین <br>چشمم نگین نگین چو ثریا برافکند.<div class="au">خاقانی.</div>ز خاک ما چو درمهای تازه سکه هنوز<br>نگین نگین جگر داغدار می یابد.<div class="au">طالب آملی ( از آنندراج ).</div></div>

نگین نگین. [ ن ِ ن ِ ] ( ق مرکب ) قطعه قطعه. ( آنندراج ). لخته لخته. قطره قطره چون قطعات کوچک لعل که بر انگشتری نصب کنند. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه از قطرات اشک خونین : زآن خاتم سهیل نشان بین که بر زمین چشمم نگین نگین چو ثریا برافکند. خاقانی. ز خاک ما چو درمهای تازه سکه هنوز نگین نگین جگر داغدار م

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">قطعه قطعه ٠ لخته لخته ٠ قطره قطره چون قطعات کوچک لعل که بر انگشتری نصب کنند ٠ یا کنایه از قطرات اشک خونین ٠</div>

قطعه قطعه ٠ لخته لخته ٠ قطره قطره چون قطعات کوچک لعل که بر انگشتری نصب کنند ٠ یا کنایه از قطرات اشک خونین ٠

نگین نگین

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا