کلمه جو
صفحه اصلی

اقفاء

لغت نامه دهخدا

اقفاء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قفا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به قفا شود.

اقفاء.[ اِ ] ( ع مص ) فزونی نهادن کسی را بر کسی. || خاص گردانیدن کسی را بچیزی. || برگزیدن کسی را بکاری. || قفا خوردن. || نواله و بخش نهادن بجهت مهمان. || برگزیدن بدان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

اقفاء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قفا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به قفا شود.


اقفاء.[ اِ ] (ع مص ) فزونی نهادن کسی را بر کسی . || خاص گردانیدن کسی را بچیزی . || برگزیدن کسی را بکاری . || قفا خوردن . || نواله و بخش نهادن بجهت مهمان . || برگزیدن بدان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).



کلمات دیگر: