اقرط. [ اَ رَ ] (ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکه ٔ آویخته دروش . (؟) (منتهی الارب ).

اقرط. [ اَ رَ ] (ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکه ٔ آویخته دروش . (؟) (منتهی الارب ).

لغت نامه دهخدا

اقرط. [ اَ رُ ](ع اِ) ج ِ قُرط. (ناظم الاطباء). رجوع به قرط شود.

اقرط. [ اَ رُ ](ع اِ) ج ِ قُرط. (ناظم الاطباء). رجوع به قرط شود.

<div class="boxBd">اقرط. [ اَ رَ ] ( ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تکه آویخته دروش. ( ؟ ) ( منتهی الارب ). <hr>اقرط. [ اَ رُ ]( ع اِ ) ج ِ قُرط. ( ناظم الاطباء ). رجوع به قرط شود.</div>

اقرط. [ اَ رَ ] ( ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تکه آویخته دروش. ( ؟ ) ( منتهی الارب ). اقرط. [ اَ رُ ]( ع اِ ) ج ِ قُرط. ( ناظم الاطباء ). رجوع به قرط شود.