جمع قضائ
اقضیه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( اقضیة ) اقضیة. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِقضاء. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رجوع به قضاء شود.
اقضیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِقضاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به قضاء شود.
کلمات دیگر:
اقضیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِقضاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به قضاء شود.