صفحه اصلی
خوش دو
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
خوش دو. [ خوَش ْ / خُش ْ دَ / دُو ] ( ص مرکب ) آنکه نیکو دود. || کنایه از مطیع.
کلمات دیگر:
