رموز بی خودی

رموز بی خودی (۱۹۱۷) نام اثری منظوم به زبان فارسی از اقبال لاهوری است که در قالب مثنوی سروده شده و دنباله ای بر منظومه اسرار خودی به شمار می رود. اقبال در رموز بی خودی، وظایف فردی یک مسلمان در امت اسلامی ایده آل، و نقش این جامعه در جهان را تصویر می کند. لاهوری می گوید امت اسلامی بایستی «خاتم ملت ها» باشد، همانند تمثیلی که قرآن از پیامبر اسلام با عنوان «رحمة لّلعالمین» کرده است.
سرایندگان ایرانی در شبه قاره هند
زبان فارسی در کشمیر
نقش پارسی بر احجار هند
زبان و ادب فارسی در هند
دانشنامه زبان و ادب فارسی در شبه قاره