سحاح . [ س ُح ْ حا ] (ع اِ) ج ِساحة. نادر است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
سحاح
لغت نامه دهخدا
سحاح .[ س َ ] (ع اِ) هوا. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
سحاح.[ س َ ] ( ع اِ ) هوا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
سحاح. [ س َح ْ حا ] ( ع ص ) ریزان. ساحة مؤنث. ( منتهی الارب ).
سحاح. [ س ُح ْ حا ] ( ع اِ ) ج ِساحة. نادر است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
سحاح. [ س ِ ] ( ع اِ )ج ِ ساحة، بمعنی گوسپند بسیار فربه. ( منتهی الارب ).
سحاح. [ س َح ْ حا ] ( ع ص ) ریزان. ساحة مؤنث. ( منتهی الارب ).
سحاح. [ س ُح ْ حا ] ( ع اِ ) ج ِساحة. نادر است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
سحاح. [ س ِ ] ( ع اِ )ج ِ ساحة، بمعنی گوسپند بسیار فربه. ( منتهی الارب ).
سحاح . [ س َح ْ حا ] (ع ص ) ریزان . ساحة مؤنث . (منتهی الارب ).
سحاح . [ س ِ ] (ع اِ)ج ِ ساحة، بمعنی گوسپند بسیار فربه . (منتهی الارب ).
کلمات دیگر: