کلمه جو
صفحه اصلی

جیلم

فرهنگ فارسی

یا جیلم رودروی است بهندوستان

لغت نامه دهخدا

جیلم.[ ج َ ل َ ] ( ع اِ ) قمر که ماه باشد. ( منتهی الارب ).

جیلم. ( اِخ ) جیلم رود. رودی است بهندوستان :
بگذاشتی مرا بلب جیلم
با چندپیل لاغر باجولان.
فرخی.
روز سه شنبه پنج روزمانده از محرم امیر «مسعود» بجیلم رسید. ( حاشیه برهان چ معین از تاریخ بیهقی ص 543 ). مرحوم ادیب پیشاوری در حاشیه تاریخ بیهقی نوشته اند: جیلم نهر بزرگی است مابین پشاور و لاهور ممرش از وسط شهر کشمیر و از آنجا بجبال کشمیر آید و بصحرای پنجاب آید و آن یکی از پنج نهر عظیم پنجاب است. ( حاشیه برهان چ معین از تاریخ بیهقی ص 543 ). و رجوع به تحقیق ماللهند چ زاخائو ص 101، 129، 130، 163 شود.

جیلم . (اِخ ) جیلم رود. رودی است بهندوستان :
بگذاشتی مرا بلب جیلم
با چندپیل لاغر باجولان .

فرخی .


روز سه شنبه پنج روزمانده از محرم امیر «مسعود» بجیلم رسید. (حاشیه ٔ برهان چ معین از تاریخ بیهقی ص 543). مرحوم ادیب پیشاوری در حاشیه ٔ تاریخ بیهقی نوشته اند: جیلم نهر بزرگی است مابین پشاور و لاهور ممرش از وسط شهر کشمیر و از آنجا بجبال کشمیر آید و بصحرای پنجاب آید و آن یکی از پنج نهر عظیم پنجاب است . (حاشیه ٔ برهان چ معین از تاریخ بیهقی ص 543). و رجوع به تحقیق ماللهند چ زاخائو ص 101، 129، 130، 163 شود.

جیلم .[ ج َ ل َ ] (ع اِ) قمر که ماه باشد. (منتهی الارب ).


پیشنهاد کاربران

واژه محلی استان بوشهر بمعنی درو کردن غلات

درو

جیلم به ضم لام، درو، کردن غلات.


کلمات دیگر: