گفتار درشت از روی عدم شفقت گستاخ و بی ادب یا سخندان .
سخن خواره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سخن خواره. [ س ُ خ َ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) گفتار درشت از روی عدم شفقت. || گستاخ و بی ادب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به سخن خوار شود. || سخندان :
چنین گفت کز آمدن چاره نیست
چو تو در زمانه سخن خواره نیست.
چنین گفت کز آمدن چاره نیست
چو تو در زمانه سخن خواره نیست.
فردوسی.
کلمات دیگر: