( ارعوة ) ارعوة. [ اُ ع ُوْ وَ ] ( ع اِ ) یوغ. و آن چوبی است که بر گردن گاو زراعت و گاو گردون گذارند.
ارعوه
لغت نامه دهخدا
ارعوة. [ اُ ع ُوْ وَ ] (ع اِ) یوغ . و آن چوبی است که بر گردن گاو زراعت و گاو گردون گذارند.
کلمات دیگر:
ارعوة. [ اُ ع ُوْ وَ ] (ع اِ) یوغ . و آن چوبی است که بر گردن گاو زراعت و گاو گردون گذارند.