که سرمایه ندارد ٠ بی مایه
بی سرمایه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی سرمایه. [ س َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب )( از: بی + سرمایه ) که سرمایه ندارد. بی مایه : ای پیران عمر بر باد برفته اشک از دیدگان بباریدبرای بیکسان بی سرمایه بگریید. ( قصص الانبیاء ص 241 ).
ز دولتمندی درویش باشد
که بی سرمایه سوداندیش باشد.
ز دولتمندی درویش باشد
که بی سرمایه سوداندیش باشد.
نظامی.
رجوع به سرمایه شود.پیشنهاد کاربران
تنک مایه . [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) که سرمایه ٔ مالی یا علمی او کم است . ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) :
نه درخورد سرمایه کردی کرم
تنک مایه بودی از آن لاجرم .
( بوستان ) .
وگر تنگدستی تنک مایه ای
سعادت بلندش کند پایه ای .
( بوستان ) .
رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.
نه درخورد سرمایه کردی کرم
تنک مایه بودی از آن لاجرم .
( بوستان ) .
وگر تنگدستی تنک مایه ای
سعادت بلندش کند پایه ای .
( بوستان ) .
رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات دیگر: