(اَ یا اُ ) [ ع . ] (ص . ) جِ وَغد، کم خردان ، ابلهان .
اوغاد
فرهنگ معین
لغت نامه دهخدا
اوغاد. [ اَ ] ( ع ص ) ج ِ وَغْد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( المنجد ) ( از اقرب الموارد ). ج ِ وَغْد، به معنی ناکس و فرومایه :
فمتی تقر العین من ولدالزنا
و متی تطیب شمائل الاوغاد.
فمتی تقر العین من ولدالزنا
و متی تطیب شمائل الاوغاد.
( جهانگشای جوینی ).
رجوع به وغد شود.فرهنگ عمید
مردمان فرومایه.
کلمات دیگر: