دگر شدن

دگرگون گشتن . تغییر کردن .

دگر شدن. [ دِ گ َ ش ُدَ ] ( مص مرکب ) دگرگون گشتن. تغییر کردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). متغیر شدن. ( از آنندراج ). به حالی دیگر درآمدن. از حالی به حالی دیگر شدن. تغییر یافتن و حالی به حالی شدن. ( ناظم الاطباء ). مبدل گشتن. عوض شدن از حالت سابق. بگشتن چنانکه در رنگ و عقیده و زمان و وضع و غیره. و رجوع به دگر گشتن شود :
چو بشنید بهرام رنگ رخش
دگر شد که تا چون دهد پاسخش.چنین گفت با شوی کای کدخدای
دل شاه گیتی دگر شد به رای.مرا نیز روز جوانی گمان
چنین بود و اکنون دگر شد زمان.درودی ز من سوی پیران رسان
بگویش که گیتی دگر شد بسان.ای روز چه روزی تو بدین زینت و این زیب
کز زینت و زیب تو دگر شد همه احوال.ای چون گل بهاری خندان میان باغ
هر ساعتی چو روز بهاران مشو دگر.ز هر بیغوله باغی نوای مطربی برشد
دگر باید شدن مارا کنون کآفاق دیگر شد.دگر شوی تو ولیکن همان بود شب و روز
دگر شوی تو ولیکن همان بود مه و سال.جهانا چون دگر شد حال و سانت
دگر گشتی چو دیگر شد زمانت.من دگرم یا دگر شده ست جهانم
هست جهانم همان و من نه همانم.عشقت چو درآمد ز درم صبر بدرشد
احوال دلم باز دگرباره دگر شد.بدل مجوی که بر تو بدل نمی جویم
دگر مشو که غم تو دگر نمی گردد.چون نمی سوزی چه شد خاصیتت
یا ز بخت ما دگر شد نیتت.قضا دگر نشود گر هزار ناله و آه
به شکر یا به شکایت برآید از دهنی.قضا به ناله مظلوم و لابه محروم
دگر نمیشود ای نفس بس که کوشیدی.پرسید زمن یار که احوال تو چون است
تا حال بر او شرح دهم حال دگر شد.