سملج

لغت نامه دهخدا

سملج . [ س َ ل َ ] (ع ص ) مرد درازو گردنره . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

سملج. [ س َ م َل ْ ل َ ] ( ع ص ) مرد سبک و خفیف. ( ناظم الاطباء ). سبک. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). خفیف. ( اقرب الموارد ). || شیر شیرین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) گیاهی است که شتر خورد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) تیر لطیف و سبک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). تیر باریک و سبک. ( ناظم الاطباء ).

سملج. [ س َ ل َ ] ( ع ص ) مرد درازو گردنره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

سملج . [ س َ م َل ْ ل َ ] (ع ص ) مرد سبک و خفیف . (ناظم الاطباء). سبک . (آنندراج ) (منتهی الارب ). خفیف . (اقرب الموارد). || شیر شیرین . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). || (اِ) گیاهی است که شتر خورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || (ص ) تیر لطیف و سبک . (منتهی الارب ) (آنندراج ). تیر باریک و سبک . (ناظم الاطباء).

کلمات دیگر: