خفرز. [ خ َ ف َ / خ َ رَ ] ( اِ ) خرفه. بقلةالحمقاء پرپهن. ( یادداشت بخط مؤلف ) :
بگاه نام جستن تیرباران
چنان رانی که برگ گل بهاران
خفرز آید ترا ریگ رونده
ثمر آید ترا بحر دمنده.
بگاه نام جستن تیرباران
چنان رانی که برگ گل بهاران
خفرز آید ترا ریگ رونده
ثمر آید ترا بحر دمنده.
( ویس و رامین ).