کلمه جو
صفحه اصلی

اطورین

لغت نامه دهخدا

اطورین. [ اَطْ وَ رَ ] ( ع اِ ) ( به صیغه تثنیه ) دو کرانه ، یقال : بلغ فی العلم اطوریه ؛ ای اوله و آخره. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . و رجوع به اَطوَرین بصورت جمع شود.

اطورین. [ اَطْ وَ ] ( ع اِ ) ( بصورت جمع سالم ) کرانه ها. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || سختی و بلا: لقی منه الاطورین ؛ سختی دید از وی. وبلغ فی العلم اطوریه ؛ در علم به کرانه های آن رسید. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). داهیه مانند اقورین و امرین. ( از متن اللغة ).

اطورین . [ اَطْ وَ ] (ع اِ) (بصورت جمع سالم ) کرانه ها. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || سختی و بلا: لقی منه الاطورین ؛ سختی دید از وی . وبلغ فی العلم اطوریه ؛ در علم به کرانه های آن رسید. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). داهیه مانند اقورین و امرین . (از متن اللغة).


اطورین . [ اَطْ وَ رَ ] (ع اِ) (به صیغه ٔ تثنیه ) دو کرانه ، یقال : بلغ فی العلم اطوریه ؛ ای اوله و آخره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) . و رجوع به اَطوَرین بصورت جمع شود.



کلمات دیگر: