کلمه جو
صفحه اصلی

اطهری

لغت نامه دهخدا

اطهری. [ اَ هََ ] ( ص نسبی ) منسوب به اطهر است که از سادات علوی بغداد بود. ( از لباب الانساب ). و رجوع به انساب سمعانی شود.

اطهری. [ اَ هََ ]( اِخ ) ابوالحسن علی بن مقلدبن عبداﷲبن کرامة البواب حاجب اطهری. وی یکی از حاجبان اطهر بود. و در ماه ربیعالاَّخر سال 473 هَ. ق. درگذشت. ( از لباب الانساب ).

اطهری . [ اَ هََ ] (ص نسبی ) منسوب به اطهر است که از سادات علوی بغداد بود. (از لباب الانساب ). و رجوع به انساب سمعانی شود.


اطهری . [ اَ هََ ](اِخ ) ابوالحسن علی بن مقلدبن عبداﷲبن کرامة البواب حاجب اطهری . وی یکی از حاجبان اطهر بود. و در ماه ربیعالاَّخر سال 473 هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ).



کلمات دیگر: