<div class="boxBd"><b>( اظلوفة )</b> اظلوفة. [ اُ ف َ ] ( ع اِ ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است. ج ، اظالیف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). اظلوفه از زمین ؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اظالیف شود.</div>

( اظلوفة ) اظلوفة. [ اُ ف َ ] ( ع اِ ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است. ج ، اظالیف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). اظلوفه از زمین ؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اظالیف شود.

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">اظلوفة.</span> [ اُ ف َ ] (ع اِ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است . ج ، اظالیف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). اظلوفه از زمین ؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). و رجوع به اظالیف شود.<br></p>

اظلوفة. [ اُ ف َ ] (ع اِ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است . ج ، اظالیف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). اظلوفه از زمین ؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). و رجوع به اظالیف شود.