اشتغال داشتن

مشغول بودن بکاری . سرگرم بودن بکاری . یا توجه قلبی بکسی یا چیزی .

اشتغال داشتن. [ اِ ت ِ ت َ ] ( مص مرکب ) مشغول بودن به کاری. سرگرم بودن به کاری. || توجه قلبی به کسی یا چیزی :
زنده دلا مرده ندانی که کیست
آنکه ندارد به خدا اشتغال.سخنی بگوی با من که چنان اسیر عشقم
که به خویشتن ندارم به وجودت اشتغالی.