که وضو ندارد ٠ که فاقد طهارت است
بی وضو
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی وضو. [ وُ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + وضو = وضوء ) که وضو ندارد. که فاقد طهارت است :
شبی همچو روز قیامت دراز
مغان گرد من بی وضو در نماز.
اگر بی وضو در نماز ایستی.
احرام طوف کعبه دل بی وضو ببست.
شبی همچو روز قیامت دراز
مغان گرد من بی وضو در نماز.
سعدی.
که دانند در بند حق نیستی اگر بی وضو در نماز ایستی.
سعدی.
حافظ هر آنکه عشق نورزید و وصل خواست احرام طوف کعبه دل بی وضو ببست.
حافظ.
رجوع به وضو شود.کلمات دیگر: